Internationaal ondernemen

Alles over btw en internationaal zakendoen

Bij in- en verkoop krijg je met btw te maken. Dit geldt ook wanneer je importeert en exporteert. Btw is de belasting die je betaalt over je omzet. Btw-regels verschillen als je handelt met partijen binnen of buiten de EU. Dan maakt het nog verschil of je goederen of diensten levert en of je klant ondernemer is of niet.

In dit artikel lees je hoe je met de btw-regels omgaat als je internationaal zakendoet. Daarnaast krijg je uitleg over standaard btw-begrippen die je bij zakendoen met het buitenland tegenkomt. Bijvoorbeeld het éénloketsysteem OSS, btw verleggen, ICP en VIES.


Btw-identificatienummer

Ieder bedrijf krijgt een btw-identificatienummer van de Belastingdienst. Een uniek nummer dat bij je bedrijf hoort. Dit ‘btw-id’ gebruik je voor contacten met klanten en leveranciers in Nederland en andere EU-landen. Je zet dit nummer op je facturen. Als je via internet verkoopt, zet je btw-id dan duidelijk zichtbaar op je website. Zo weten je klanten zeker dat ze bij een bedrijf kopen.

Kleineondernemersregeling

Wanneer je de kleineondernemersregeling (KOR) gebruikt heb je btw-vrijstelling. Je berekent geen btw op je leveringen of diensten. De btw op kosten mag je niet als voorbelasting aftrekken. Je doet geen btw-aangifte en het bijhouden van een beperkte btw-administratie is genoeg.

KOR is een regeling van de Nederlandse Belastingdienst. Wanneer je bijvoorbeeld producten in het buitenland inkoopt, ontvang je een factuur met 0% btw. Als gebruiker van de KOR moet je de Nederlandse btw op deze inkoop wel betalen. Omdat je normaal gesproken geen btw-aangifte doet, ben je zelf verantwoordelijk voor de aangifte en afdracht van die btw. Dit doe je via een incidentele aangifte omzetbelasting. Als je buitenlandse klanten hebt of transacties doet waarbij de btw is verlegd, moet je toch aangifte omzetbelasting doen. Ga dan na of de KOR wel of niet interessant voor je is.

Goederen exporteren

Bij de export van goederen naar klanten binnen of buiten de EU maakt het uit of je klant ondernemer is of niet. Je klant heeft dan wel of geen btw-identificatienummer. Je mag niet zomaar Nederlandse btw aan buitenlandse afnemers berekenen. Soms moet je een btw-aangifte doen in het EU-land van je klant.

Leveringen binnen de EU

Hoe je de btw-regels toepast bij een levering binnen de EU laat onderstaand voorbeeld zien.

Voorbeeld

Het Nederlandse bedrijf X ontwikkelt, produceert en levert wereldwijd producten voor bodem- en wateronderzoek. X levert een partij grondboren aan een Italiaanse klant. Een transportbedrijf vervoert de zending.

Op de factuur van deze goederenlevering zet bedrijf X ‘0% btw’. De klant geeft de btw in Italië aan. X zet het eigen btw-identificatienummer en het btw-id van de klant op de factuur. Het bedrijf factureert met 0% btw en daardoor gelden extra factuureisen. Op de factuur zet X een tekst waaruit blijkt dat de zending een intracommunautaire levering is. Dit is een levering binnen de EU. Dit kan met de opmerking ‘tabel II, onderdeel a, post 6, Wet OB 1968’ of ‘artikel 138, lid 1, Richtlijn 2006/112’. Het bedrijf bepaalt zelf welke van deze twee opmerkingen die gebruikt en in welke taal. X controleert eerst het btw-id van diens Italiaanse klant. Zo weet X zeker dat het nummer klopt en de Italiaanse klant een ondernemer is.

Het in rekening brengen van 0% btw moet bedrijf X in diens btw-aangifte opnemen. In de btw-aangifte vult bedrijf X bij rubriek 3b; leveringen naar of diensten in landen binnen de EU, het bedrag aan omzet aan diens Italiaanse klant in. Bedrijf X verricht hiermee een intracommunautaire levering (ICL) en geeft de levering ook op in de opgaaf intracommunautaire prestaties (ICP).

Voor specifieke goederen en in bijzondere situaties gelden uitzonderingen op de 0%-btw-regel. Bijvoorbeeld als je klant geen ondernemer is. Gebruik bij twijfel het hulpmiddel ‘Leveren van goederen naar het buitenland’ van de Belastingdienst.

Voorgenomen wijziging btw-regels

De Europese Commissie (EC) vindt het huidige btw-stelstel van business-to-business leveringen aan ondernemers in andere lidstaten te fraudegevoelig. De EC stelt daarom een ingrijpende wijziging voor. In het nieuwe btw-stelsel breng je de btw in rekening van het EU-land van je klant. Via de One Stop Shop-regeling doe je daarna online aangifte bij de Nederlandse Belastingdienst. Deze regeling noem je ook wel OSS of éénloketsysteem. Via dit systeem betaal je de verschuldigde btw in de andere lidstaat. Dit heet een intra-Unie levering.

Wanneer je afnemer een zogenaamde Certified Taxable Person (CTP) is, zet je geen btw op je factuur. Alleen bedrijven die voldoen aan bepaalde betrouwbaarheidseisen krijgen een CTP-status. Deze eisen zijn nu nog onbekend. Alle lidstaten moeten akkoord gaan met de voorgestelde wijziging van de EC. Het is nog onduidelijk wanneer het nieuwe btw-stelsel ingaat.

Leveringen buiten de EU

Hoe je de btw-regels toepast bij een levering buiten de EU laat onderstaand voorbeeld zien.

Voorbeeld

Bedrijf X heeft een klant in China. Op facturen aan deze klant brengt bedrijf X 0% btw in rekening. X moet bij een belastingcontrole vanuit de administratie aantonen dat de geleverde goederen de EU hebben verlaten. Bijvoorbeeld met het uitvoerdocument van de douane, transportdocumenten en betalingsbewijzen. De omzet van deze en andere leveringen naar landen buiten de EU geeft het bedrijf aan in de btw-aangifte bij rubriek 3a; leveringen naar landen buiten de EU, uitvoer.

Bij uitvoer maakt het niet uit of je klant een bedrijf of particulier is. Wanneer een particulier buiten de EU woont, goederen bij je afhaalt en deze in de persoonlijke bagage meeneemt naar diens land, gelden bijzondere regels.

Gebruik bij twijfel het hulpmiddel ‘Leveren van goederen naar het buitenland’ van de Belastingdienst. Dan weet je in welk land de levering belast is en wat je met de btw moet doen.

Afhaaltransacties

Soms laten buitenlandse klanten een zending afhalen. Ook dan heb je bewijs nodig dat deze goederen Nederland hebben verlaten. Laat je klant hiervoor altijd een vervoersverklaring ondertekenen. Met deze verklaring en je administratie over de levering toon je aan dat de goederen aan een klant in een ander land geleverd zijn.

Als je bij een controle niet kunt aantonen dat je zending Nederland heeft verlaten moet je alsnog btw betalen via een naheffing. Ook kun je een boete krijgen. Lever bijvoorbeeld alleen met 0% aan vaste klanten die je vertrouwt en al vaker probleemloos zendingen bij je hebben afgehaald. Bij twijfel breng je Nederlandse btw in rekening. Je buitenlandse klant vraagt de betaalde btw via de Belastingdienst terug.

Goederen importeren

Wanneer je goederen afneemt van een buitenlandse leverancier ontvang je vaak een factuur met 0% btw. De btw moet je dan zelf berekenen en in je btw-aangifte aangeven.

Inkopen binnen de EU

Hoe je met de btw omgaat als je binnen de EU goederen inkoopt lees je in onderstaand voorbeeld.

Voorbeeld

Bedrijf X koopt meetapparatuur voor grondwatermonitoring in Duitsland. X heeft een Nederlands btw-identificatienummer. De Duitse leverancier verzorgt de verzending naar Nederland. Vanuit Duitsland ontvangt X een factuur met 0% btw. Met deze inkoop verricht X een intracommunautaire verwerving (ICV).

De ingekochte meetapparatuur is in Nederland met Nederlandse btw belast. Bedrijf X geeft de btw aan onder rubriek 4b; leveringen/diensten uit landen binnen de EU. In de aangifte vult X het inkoopbedrag van de factuur in bij ‘omzet’. Over dit bedrag berekent X zelf de omzetbelasting van 9% of 21% en vult dit in onder ‘omzetbelasting’. De btw-bedragen in rubriek 4b neemt X vervolgens mee in rubriek 5b; voorbelasting. Per saldo betaalt X dus geen btw over de inkoop.

In sommige situaties gelden andere btw-regels. Gebruik daarom het hulpmiddel ‘Intracommunautaire verwervingen’ van de Belastingdienst.

Inkopen buiten de EU

Bedrijf X koopt peilbuizen in Japan. De import van deze peilbuizen is belast in het land waar de zending de EU binnenkomt. X ontvangt vanuit Japan een factuur zonder btw op het moment van de aangifte ten invoer bij de douane. De douane berekent btw bij invoer meestal over de douanewaarde. Dit is:

  • De inkoopprijs van de goederen, plus
  • de bijkomende kosten tot op de plaats van bestemming binnen de EU (commissie, verpakking, vervoer en verzekering), plus
  • de belastingen en heffingen bij invoer, bijvoorbeeld de verschuldigde invoerrechten. De btw valt buiten deze belastingen.

Het bedrijf laat alle goederen in Nederland binnenkomen en betaalt bij invoer direct btw. X heeft recht op aftrek en zet de afgedragen btw onder rubriek 5b; voorbelasting in de btw-aangifte. Per saldo betaalt het bedrijf geen btw over deze inkoop, maar draagt het wel eerst af. Dit werkt hetzelfde als voor je Nederlandse inkopen.

Vergunning artikel 23

X importeert regelmatig producten. Het bedrag aan betaalde btw loopt op en heeft gevolgen voor de liquide middelen van het bedrijf. Daarom vraagt X een Artikel-23-vergunning aan bij de Belastingdienst. Met deze vergunning mag het bedrijf de btw verleggen naar de btw-aangifte en direct als voorbelasting aftrekken. Deze mogelijkheid noem je ook wel de verleggingsregeling. Het bedrijf doet wel invoeraangifte bij de douane, maar betaalt de btw op dat moment niet. X berekent zelf de btw op de inkoopwaarde en geeft deze aan onder rubriek 4a; leveringen/diensten uit landen buiten de EU. De berekende btw trekt X als voorbelasting onder 5b af. Per saldo betaalt het bedrijf niets.

Dienstverlening buitenland

Als je diensten verleent aan buitenlands bedrijven mag je meestal de btw verleggen naar je klanten. Zij berekenen dan zelf de lokale btw en betalen deze in hun eigen land. Bij het leveren van diensten aan buitenlandse consumenten of organisaties zonder btw-id maakt het niet uit of je klanten in een ander EU-land of buiten de EU gevestigd zijn.

Btw verlegd

Bij de verleggingsregeling verlegt de leverancier de btw naar de afnemer. Voor verleende diensten stuur je klanten in andere EU-landen een factuur zonder btw. Je klanten dragen de btw in hun eigen land af. Of je ontvangt een factuur van een EU-dienstverlener met de tekst ‘btw verlegd’. Dan ben je zelf verantwoordelijk voor het aangeven van de btw in Nederland.

Hieronder wordt het verleggen van btw en hoe je dit aangeeft in je btw-aangifte uitgelegd met enkele voorbeelden.

Diensten aan bedrijven in andere EU-landen

Een Nederlandse fotograaf maakt foto’s voor een Duits bedrijf en verlegt de btw naar de klant. De Duitse klant geeft de btw daarna in Duitsland aan. De fotograaf zet het eigen btw-identificatienummer en dat van de klant op de factuur. Daarnaast zet de fotograaf op de factuur: ‘Steuerschuldnerschaft des Leistungsempfängers’. De Engelse tekst voor 'btw verlegd' is 'reverse charge'. Vooraf controleert de fotograaf het btw-id van de Duitse klant op de website van de Europese Commissie. En weet zo zeker dat de Duitse klant een ondernemer is.

In de btw-aangifte vult de fotograaf bij rubriek 3b; leveringen naar of diensten in landen binnen de EU het omzetbedrag aan de Duitse klant in. De fotograaf verricht hiermee een intracommunautaire prestatie (ICP) en geeft de dienst ook op in de opgaaf ICP.

Voor bepaalde diensten gelden uitzonderingen. Bijvoorbeeld bij personenvervoer, cateringdiensten of als je werkzaamheden aan onroerend goed in het buitenland verricht. De belastingdienst in het andere EU-land bepaalt dan of je de btw mag verleggen naar je klant of dat je buitenlandse btw in rekening moet brengen. Dit laatste geval vereist een registratie bij de buitenlandse belastingdienst.

Diensten inkopen in een ander EU-land

Voor het bewerken van digitale foto’s gebruikt de fotograaf een softwarepakket van een Franse leverancier. Deze leverancier stuurt maandelijks een factuur met de opmerking ‘Autoliquidation de la TVA’. De verlegde btw op deze factuur geeft de fotograaf in Nederland aan onder rubriek 4b; levering/diensten uit landen binnen de EU.

De waarde van de factuur zet de fotograaf onder ‘omzet’. De omzetbelasting van 9% of 21% berekent die zelf over de ingevulde waarde en vult dit in onder ‘omzetbelasting’. De fotograaf kan betaalde btw over zakelijk ingekochte goederen of diensten aftrekken als voorbelasting in rubriek 5b. Dit is inclusief de onder 4b aangegeven bedragen aan omzetbelasting. Per saldo betaalt de fotograaf niets.

Diensten aan bedrijven buiten de EU

Soms maakt de fotograaf foto’s voor een Zwitsers bedrijf. Voor het leveren van diensten aan bedrijven buiten de EU geldt de btw-wetgeving van dat land. De fotograaf stuurt een factuur zonder Nederlandse btw. En vraagt aan de Zwitserse belastingdienst of aangifte nodig is en hoe dit werkt. In de btw-aangifte geeft de fotograaf de dienstverlening aan het Zwitserse bedrijf niet op. In het hulpmiddel ‘Diensten in en uit het buitenland’ staat meer uitleg over de btw-regels.

Diensten van bedrijven buiten de EU

Bij drukte laat de fotograaf foto’s bij een Indiaas bedrijf bewerken. De Indiase dienstverlener stuurt een factuur zonder btw. De fotograaf is zelf verantwoordelijk voor de aangifte van de btw in Nederland. En doet dit onder rubriek 4a; leveringen/diensten uit landen buiten de EU. De fotograaf berekent zelf de btw op de factuurwaarde en trekt de btw als voorbelasting af onder 5b. Per saldo betaalt die niets.

Verrekening van de btw is alleen mogelijk wanneer je recht hebt op btw-aftrek. Diensten die in Nederland zijn vrijgesteld van btw of onder het 0% tarief vallen, neem je niet op in je btw-aangifte.

Diensten aan consumenten

Af en toe maakt de fotograaf foto’s voor particulieren of organisaties zonder btw-id en brengt Nederlandse btw in rekening. Het maakt niet uit of je diensten verleent aan klanten binnen of buiten de EU. Wel controleert de fotograaf met het hulpmiddel van de Belastingdienst of er uitzonderingen zijn.

Digitale diensten

Voor digitale diensten als telecommunicatie-, omroep- en elektronische diensten gelden andere regels. Deze diensten zijn belast in het land waar je klant woont of gevestigd is. Het maakt niet uit of je klant een particulier of ondernemer is. Met het hulpmiddel ‘Diensten in en uit het buitenland’ van de Belastingdienst weet je in welk land de digitale dienst belast is en wat je met de btw moet doen.

Opgaaf ICP

Voor leveringen aan ondernemers in een ander EU-land gebruik je het 0%-tarief. Bij dienstverlening verleg je de btw naar je zakelijke klant in de andere EU-lidstaat. In beide gevallen spreken we van een intracommunautaire prestatie van een levering of dienst. Naast je btw-aangifte doe je op vaste momenten een opgaaf ‘intracommunautaire prestaties’ (ICP). Hierin som je de levering van goederen en diensten op. Het totaalbedrag komt overeen met het ingevulde bedrag bij rubriek 3b van je btw-aangifte.

De opgaaf ICP doe je via het portaal Mijn Belastingdienst Zakelijk onder ‘overige formulieren’.

ABC-leveringen

Naast leveringen tussen één leverancier en één klant kan er ook een levering plaatsvinden tussen meer partijen. Zoals een ‘ABC-levering’ waarbij minimaal drie bedrijven uit verschillende EU-lidstaten betrokken zijn.

Voorbeeld

Ondernemer A uit Nederland verkoopt watersilo’s aan bedrijf B in België. Bedrijf B verkoopt de silo’s door aan ondernemer C in Duitsland. Bedrijf B geeft A de opdracht om de zending rechtstreeks naar C in Duitsland te brengen. Het vervoer naar Duitsland is dus onderdeel van de levering van A aan B.

Bij een ABC-levering zijn er twee btw-leveringen. De Belastingdienst ziet sinds 2020 de levering van A naar B als intracommunautaire levering. Er vindt namelijk één fysieke levering plaats naar een andere EU-lidstaat. Het vervoer maakt onderdeel uit van die levering. A stuurt een factuur met 0% btw naar B in België. B moet zich in Duitsland voor de btw registreren en doet daar aangifte.

De tweede levering van B aan C ziet de Belastingdienst als ‘binnenlandse levering’ in Duitsland. A levert de watersilo’s af in Duitsland en de silo's blijven daar. Tussen B en C vindt geen levering plaats van de goederen zelf. In dit geval is er alleen op papier een verkoop. B brengt de Duitse btw in rekening aan C en doet daar btw-aangifte.

Op deze hoofdregel geldt één uitzondering. Als B het vervoer zelf regelt of aan een transporteur uitbesteedt. En een btw-id van de lidstaat van vertrek aan A geeft. Dan kan A in dit geval met Nederlandse btw factureren. De levering van A naar B is dan een binnenlandse levering in Nederland. De levering van B aan C geldt dan als intracommunautaire levering. Dan mag B met 0% btw factureren. Wanneer B aan A een btw-id van een andere lidstaat geeft dan de lidstaat van vertrek van de goederen, blijft de hoofdregel van een ABC-regeling gelden.

Om het tussenhandelaar B gemakkelijker te maken blijft de vereenvoudigde ABC-regeling bestaan. Deze regeling maakt de ABC-levering mogelijk zonder registratie in het aankomstland Duitsland van ondernemer C. B merkt de levering aan C aan als een intracommunautaire levering. Voor het toepassen van de vereenvoudigde ABC-regels gelden voorwaarden. Deze voorwaarden en aanvullende informatie over ABC-leveringen vind je op de website van de Belastingdienst.

ABC-levering buiten EU

Meestal kun je het 0%-tarief gebruiken als je een schriftelijke opdracht tot uitvoer van je koper hebt. Als je levering onderdeel uitmaakt van een ABC-levering naar een land buiten de EU bespreek dan met je financieel adviseur wat je met de btw moet doen.

Betaalde btw terugvragen

Soms betaal je btw in een andere EU-lidstaat. Bijvoorbeeld bij de huur van een auto, een hotelovernachting of wanneer je goederen of diensten tijdens een beursdeelname in een ander EU-land afneemt. Betaalde btw in andere EU-lidstaten vraag je online terug via de Nederlandse Belastingdienst. Hiervoor gelden voorwaarden.

Voorwaarden

Voor het terugvragen van de btw gelden drie voorwaarden:

  1. Je bedrijf is in Nederland gevestigd.
  2. Je doet geen btw-aangifte in de andere EU-lidstaat.
  3. Je gebruikt de afgenomen goederen of diensten voor met btw-belaste bedrijfsactiviteiten. Deze mogen niet vrijgesteld zijn van btw. Doe je wel btw-aangifte in die andere EU-lidstaat, vraag de btw dan terug via de aftrek voorbelasting in dat bewuste land. Dit gaat niet via de Nederlandse Belastingdienst.

Minimumbedrag

Na afloop van een kalenderjaar vraag je de btw terug. Het btw-bedrag moet hoger zijn dan 50 euro. Voor het terugvragen van btw per drie maanden tijdens het kalenderjaar moet het btw-bedrag minimaal 400 euro bedragen. Op de website van de EU staat een overzicht van de voorwaarden per EU-lidstaat.

Aangifte doen

Als je betaalde btw uit het voorgaande jaar wilt terugvragen, doe dit dan voor 1 oktober in het huidige kalenderjaar. In 2022 betaalde btw vraag je dus voor 1 oktober 2023 terug. Verzoeken die na deze datum binnenkomen, neemt een ander EU-land mogelijk niet meer in behandeling.

Bij je aanvraag voor het terugvragen noem je onder andere je bedrijfsactiviteiten. In Nederland gebruik je hiervoor de SBI-codering. Voor het terugvragen van btw uit andere EU-lidstaten gebruik je de NACE-code. Deze codes en informatie over het aanvragen van inloggegevens en het indienen van je aanvraag staan op de website van de Belastingdienst.

Betaalde btw in een niet-EU-land kun je niet via de Nederlandse Belastingdienst terugvragen. In dit geval vraag je bij de buitenlandse belastingdienst na of en zo ja hoe je de btw in het land kunt terugvragen.

Leveringen aan particulieren

Het komt voor dat je zakendoet met klanten in andere EU-lidstaten die geen btw-aangifte doen omdat ze geen btw-id hebben. Normaal gesproken breng je dan de btw in rekening uit het land van je klant. Deze situatie zie je bijvoorbeeld terug als je producten vanuit je webshop verkoopt. De Belastingdienst noemt dit afstandsverkopen.

Drempelbedrag

Voor afstandsverkopen geldt het ‘bestemmingslandprincipe’. Dit betekent dat jij je buitenlandse particuliere klant met het lokale btw-tarief van het EU-land factureert. Bij deze manier van verkoop denk je al gauw aan verkopen via een webshop. Het toepassen van het lokale tarief geldt bijvoorbeeld ook voor telefonische verkoop aan buitenlandse consumenten in een ander EU-land. Als je totaalbedrag aan intra-EU verkopen aan consumenten jaarlijks onder de drempel van 10.000 euro blijft mag je Nederlandse btw in rekening blijven brengen.

Je buitenlandse btw-aangifte kun je op twee manieren regelen. Je vraagt lokaal een btw-nummer aan en verzorgt lokaal btw-aangifte. Of je meldt je bedrijf aan voor de Unieregeling binnen het One Stop Shop-systeem (OSS) van de Nederlandse Belastingdienst. De Belastingdienst betaalt de btw vervolgens door aan het betreffende EU-land. Meer informatie hierover en uitleg over de uitzonderingen bij afstandsverkopen vind je op de website van de Belastingdienst.

Dropshipping

Als webshop kun je gebruikmaken van dropshipping. Bij dropshipping bestelt je klant een product in je webwinkel. Vervolgens plaats je deze order bij je buitenlandse leverancier. Vanuit het buitenland stuurt je leverancier de bestelling direct naar je klant. Er zijn verschillende situaties mogelijk. Zowel je leverancier als klant kan in het buitenland gevestigd zijn. Dan heb je misschien buitenlandse btw-verplichtingen. Welke verplichtingen dit zijn lees je in het interview met Raymond Feen, eigenaar van ALLVAT.

Buiten de EU

Bij het verzenden van goederen naar particulieren buiten de EU bereken je 0% btw. Bij binnenkomst van deze zending in het land van je klant vindt een aangifte ten invoer plaats. Mogelijk moet je klant invoerrecht en invoer-btw afdragen. Spreek vooraf met je vervoerder en klant duidelijk af wie de invoerheffing betaalt. Jij of je klant. Vaak schiet de vervoerder de kosten van invoerheffingen voor en belast deze vervolgens door. Je bent geen Nederlandse btw verschuldigd. Wel vermeld je de omzet in je btw-aangifte. Dit doe je onder rubriek 3a; leveringen naar landen buiten de EU (uitvoer).

Bij het leveren van diensten aan buitenlandse consumenten zet je meestal de Nederlandse btw op je factuur. Voor bepaalde diensten, zoals reclamediensten, gelden uitzonderingen. Hierdoor is de geleverde dienst soms belast in het land van je afnemer en moet je het buitenlandse btw-tarief aan je klant berekenen. Gebruik het hulpmiddel op de website van de Belastingdienst en bekijk de uitzonderingen.

VIES-website

Voordat je het btw 0-tarief toepast of de btw verlegt naar je klant in een ander EU-land, controleer je het btw-identificatienummer van je afnemer. Zo ga je na of je een geldig btw-id van je klant hebt. Dit doe je op de website van de Europese Commissie (VIES). Hier controleer je de geldigheid van btw-nummers in alle lidstaten, inclusief Nederland. VIES is geen zelfstandige databank. Dit systeem zoekt zelf in de nationale databanken van de verschillende lidstaten.

Andersom geldt dit ook. Je Europese leverancier kan ook jouw btw-id vragen voor het controleren van de geldigheid. Bij een eenmanszaak geef je dan je btw-id op en niet je omzetbelastingnummer. Dit laatste nummer gebruik je alleen voor communicatie met de Nederlandse Belastingdienst. Als je het omzetbelastingnummer controleert op de VIES-website krijg je de melding ‘Ongeldig btw-nummer voor grensoverschrijdende transacties binnen de EU’.

Hoe werkt dit?

Kies in het bovenste deel van het scherm de lidstaat van je klant en vul het btw-id in. Dit is een verplicht invulveld dat hoofdlettergevoelig is. Het systeem geeft zelf de letters van de lidstaat, bijvoorbeeld BE of DE. Deze letters laat je weg. Vervolgens klik je op ‘verificatie’. Bij een geldig nummer krijg je de melding ‘Ja, geldig btw-nummer’. Soms geeft het systeem ook de bedrijfsnaam en het adres van je klant. Maak een afdruk en voeg dit achter je factuur. Zo toon je bij controle aan dat je de btw verlegd hebt naar een bestaande ondernemer.

In het onderste deel van het scherm vul je als aanvrager je eigen btw-id in. Dit is geen verplicht veld. Wanneer je dit veld leeg laat, kun je gewoon een nummer controleren.

Wanneer het nummer niet klopt, krijg je de melding ‘Invalid input’ of ‘Ongeldig btw-nummer voor grensoverschrijdende transacties binnen de EU’. Geef je klant aan dat je Nederlandse btw berekent omdat het nummer een foutmelding geeft. Je buitenlandse klant kan voor verdere uitleg contact opnemen met diens lokale belastingdienst. Misschien zit er een fout in de nationale databank van het betreffende land. De nationale databank geeft die fout door aan VIES.

Het laden vanuit de lokale databank heeft ook gevolgen voor de bedrijfsgegevens die het systeem geeft. Het ene land geeft meer informatie vrij over een bedrijf dan het andere land. Zo zie je bij het controleren van een btw-nummer uit Nederland (NL) of Luxemburg (LU) de bedrijfsgegevens. Bij het nakijken van een btw-nummer uit bijvoorbeeld Duitsland (DU) zie je alleen dat het nummer geldig is.

Read this article in English

Wil je gratis praktische informatie en tips over het importproces ontvangen? Meld je aan voor de e-mailserie ‘Succesvol starten met importeren’.
Sandra Visser-Meijer

Als KVK-adviseur Internationaal Ondernemen ben ik een klankbord voor ondernemers op export- en importgebied. Ik heb praktische ervaring met exportmanagement en een voorliefde voor crossborder e-commerce en btw. Mijn kennis deel ik via KVK.nl, nieuwsbrieven en social media.

InspiratiePage
Internationaal