Personeel

Divers & Inclusief: “Vrouwen kunnen ook zwaar werk doen”

Streven naar diversiteit en inclusie op de werkvloer klinkt mooi, maar roept in de praktijk ook vragen op. Waar begin je, en wat moet je regelen? In de serie ‘Divers & Inclusief’ lees je hoe ondernemers voor diversiteit en inclusie zorgen in hun bedrijf. In deze aflevering: hoe hou je je als vrouw staande in een traditioneel mannelijk beroep als meubelmaker?

“Tillen, schaven, beitelen; meubelmaken is een fysiek zwaar beroep. Dat valt niet te negeren. Net als bij de meeste beroepen in de bouw zie je hier daarom vooral mannen rondlopen.” Aan tafel zitten Jasper Zwart, eigenaar van het gelijknamige bedrijf, en Sabine Kroeze. Kroeze begon haar loopbaan als meubelmaker in de werkplaats van Zwart. Inmiddels is ze voor zichzelf begonnen als zzp’er, met haar bedrijf Evasabine. Maar ze voert af en toe nog opdrachten uit voor Zwart.

Gelijke kansen

“Al binnen mijn opleiding Ontwerpend Meubelmaker viel me op hoeveel jongens er waren”, vertelt Kroeze. “We begonnen ongeveer half om half, maar na het eerste jaar waren veel vrouwen al afgevallen. In mijn laatste jaar was ik als enige vrouw over. Het aantal vrouwen in de meubelindustrie is echt nihil.”

Klanten reageren heel enthousiast als ze een vrouwelijke meubelmaker zien

“Tijdens mijn studie vroeg ik me weleens af of we allemaal gelijke kansen krijgen”, vervolgt Kroeze. “Ik had steeds het idee dat ik me extra moest bewijzen, gewoon omdat ik een vrouw ben. Mensen denken dat je het zware werk niet aankunt. Toen ik solliciteerde bij Jasper en hoorde dat er ook een andere, mannelijke kandidaat was, dacht ik in eerste instantie: ‘dan kan ik het wel vergeten’.”

Zwart en Kroeze werken samen aan een meubelFotograaf: Ferry Soeters

Zwaar werk

Zwart beaamt dat er vooroordelen zijn over vrouwelijke meubelmakers. “Als ik een vrouwelijke sollicitant krijg, leg ik in het gesprek de nadruk op de fysieke kracht die ze moet hebben. Die fysieke kracht blijft toch een valkuil binnen dit beroep.”

“Maar ik heb met de jongens die hier solliciteren ook een oriënterend gesprek”, vervolgt Zwart. “Daar gaat het dan meer over zaken als op tijd komen en hun werkplek netjes houden. Ook vooroordelen, maar dan over mannen.”

Het zijn niet zozeer man-vrouwverschillen, maar jongens-meisjesverschillen

De zwaarte van het beroep hoeft volgens Kroeze en Zwart echter geen vrouwen tegen te houden meubelmaker te worden. Kroeze vertelt: “Je moet alleen weten hoe je met het materiaal en de machines omgaat. Weet wanneer iets te zwaar voor je is en durf dan om hulp te vragen. Dat geldt overigens ook voor mannen. Zo voorkom je fysieke overbelasting.”

Jongens en meisjes

De verschillen tussen mannen en vrouwen op de werkvloer zijn voor Zwart meer dan welkom. “Ik vind dat je moet openstaan voor de verschillen onderling. Iedereen moet zichzelf kunnen zijn op het werk. Daarmee krijg je de mooiste resultaten, want iedereen brengt zijn eigen ervaring en inspiratie mee. Dat leidt tot verschillende meubelontwerpen.”

Mannen en vrouwen nemen elk hun eigen ervaring en inspiratie mee

“Die verschillen zijn overigens niet zozeer man-vrouwverschillen, maar meer jongens-meisjesverschillen”, merkt Zwart op. “Naarmate mensen ouder worden, trekt dit wat meer gelijk. Juist bij jonge stagiairs merk ik de verschillen goed. Jongens groeien vaak op in een andere omgeving dan meisjes, en dat nemen ze mee in hun ontwerpen. Dat zorgt voor een andere kijk op meubels en hun functies.”

Kroeze werkt aan een meubel

Gedetailleerde ontwerpen

Diversiteit in geslacht levert volgens Kroeze ook meer verscheidenheid in de meubels op. “Jongens willen vaak meteen beginnen met het maken van de meubels. Dat levert grove vormen op. Veel meiden werken hun ontwerpen juist uitgebreid uit op papier en zijn langer bezig met de eerste schetsen. Pas daarna gaan ze aan de slag met het materiaal. Dat zorgt voor meer details. Je kunt aan een meubel regelmatig zien of het door een man of een vrouw ontworpen is. Die diversiteit in resultaat is leuk om te zien.”

Een verschuiving

“Klanten reageren overigens heel enthousiast als ze Sabine zien”, vertelt Zwart. “Misschien juist omdat meubelmaken van oudsher zo’n mannelijk beroep is. De klant verwelkomt de diversiteit al. Dus die verschuiving komt langzaam op gang.”

Zwart werkt aan een meubel

Mensen denken dat je het zware werk niet aankunt

“Maar laten we niet te veel focussen op gelijke aantallen mannen en vrouwen in het beroep”, vult Kroeze aan. “Die verschuiving komt vanzelf wel. Als je je richt op de positieve veranderingen die diversiteit met zich meebrengt, dan komt er automatisch meer diversiteit in de werkplaats.”

Het laatste obstakel

Voor mannen en vrouwen echt een gelijke plek kunnen krijgen in de bouw, moet er volgens Zwart echter nog een hoofdpijndossier worden opgelost. “Veel vrouwen willen ooit kinderen krijgen. Zwangerschappen eisen een tol van het lichaam. En niet iedereen kan daarna nog dezelfde fysiek zware taken op het werk aan. Het is niet populair om te zeggen, maar als kleine ondernemer is dat lastig. Je vraagt je af hoeveel dat gaat kosten en of je na die zwangerschap weer een werknemer terugkrijgt die hetzelfde werk nog aankan. Ik hoop dat daar ooit nog goede wetgeving voor wordt gemaakt. Want financiële risico’s zouden geen rol moeten spelen als je meer diversiteit wilt op de werkplaats.”

Ook aan de slag met diversiteit en inclusie? Met deze 2 stappen maak je een goede start.

Hester van den Elzen

Iets weten is één ding; het vervolgens goed kunnen uitvoeren is een stuk lastiger. Ik ga in gesprek met experts, om hun kennis om te zetten in praktische artikelen. Heb je vragen over personeelszaken of marketing? Ik help je graag verder.

InspiratiePage
Marketing en personeel